Γλοίωμα

Γλοίωμα είναι ένα είδος όγκου (νεοπλασίας) του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού, ο οποίος ξεκινά από τα βοηθητικά κύτταρα των νευρικών κυττάρων. Τρείς είναι οι τύποι αυτών των βοηθητικών κυττάρων, οι οποίοι μπορούν να οδηγήσουν σε όγκο (νεοπλασία). Τα γλοιώματα ταξινομούνται ανάλογα με τον τύπο αυτό.

Τύποι γλοιώματος

Ανάλογα με την προέλευση των κυττάρων

  • Αστροκύττωμα, περιλαμβάνει το αστροκύττωμα, το αναπλαστικό αστροκύττωμα και το γλοιοβλάστωμα.
  • Επενδύμωμα, περιλαμβάνει το αναπλαστικό επενδύμωμα, μυξοθηλώδες επενδύμωμα και υποεπενδύμωμα.
  • Ολιγοδενδρογλοίωμα, περιλαμβάνει το ολιγοδενδρογλοίωμα, το αναπλαστικό ολιγοδενδρογλοίωμα και το αναπλαστικό ολιγοαστροκύττωμα. 

Κατάταξη συμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (WHO World Health Organisation)

Πρόκειται για το πιο ευρέως διαδεδομένο σύστημα κατάταξης διηθητικών γλοιωμάτων.

  • Βαθμός I: πρόκειται για εντοπισμένα αστροκυττώματα όπως το πιλοκυτταρικό, το υποεπενδυματικό γιγαντοκυτταρικό αστροκύττωμα, το υποεπενδύμωμα κλπ .
  • Βαθμός II: χαμηλού βαθμού διηθητικά γλοιώματα. Παρουσιάζουν μόνο κυτταρικές ατυπίες.
  • Βαθμός ΙΙΙ: αναπλαστικά γλοιώματα. Παρουσιάζουν αυξημένη μιτωτική δραστηριότητα και κυτταρική ανάπλαση
  • Βαθμός IV: γλοιοβλάστωμα. Παρουσιάζει γρήγορη αγγειακή εξάπλωση τυπικές νεκρώσεις.

Τα γλοιώματα μπορούν να επηρεάσουν την εγκεφαλική λειτουργία και να γίνουν επικίνδυνα για τη ζωή ανάλογα με τη θέση τους και το ρυθμό ανάπτυξής τους.

Ο τύπος του γλοιώματος καθορίζει την θεραπεία και την πρόγνωση. Γενικά στη θεραπεία του γλοιώματος περιλαμβάνονται η χειρουργική, η ακτινοβολία καθώς και θεραπείες στα πλαίσια πειραματικών κλινικών ερευνών.

Αιτίες

Όπως και για τους περισσότερους πρωτοπαθείς όγκους του εγκεφάλου, η αιτία δημιουργίας των γλοιωμάτων είναι άγνωστη. Υπάρχουν όμως κάποιοι παράγοντες, οι οποίοι αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισής τους.

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα του γλοιώματος ποικίλουν ανάλογα με το μέγεθος, τη θέση και το ρυθμό ανάπτυξης του όγκου.

Συχνά σημεία και συμπτώματα του γλοιώματος αποτελούν:

  • Πονοκέφαλος
  • Ναυτία, έμετος
  • Σύγχυση ή μειωμένη εγκεφαλική λειτουργία
  • Απώλεια μνήμης
  • Αλλαγές προσωπικότητας, ευερεθιστότητα
  • Διαταραχές ισορροπίας
  • Κυστικές διαταραχές
  • Διαταραχές όρασης
  • Διαταραχές ομιλίας
  • Επιληπτικές κρίσεις

Κλείστε ραντεβού με το γιατρό σας αν παρουσιάζετε τα παραπάνω συμπτώματα

Παράγοντες κινδύνου

  • Ηλικία: Ο κίνδυνος εμφάνισης γλοιώματος αυξάνει με την ηλικία. Τα γλοιώματα είναι πιο συνήθη σε ενήλικες μεταξύ 60 και 80 ετών. Όμως μπορούν να εμφανιστούν σε οποιαδήποτε ηλικία.. Μερικοί τύποι γλοιωμάτων ειδικά, όπως το επενδύμωμα και το πιλοκυτταρικό αστροκύττωμα είναι πιο συχνά σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες.
  • Έκθεση σε ακτινοβολία: Άτομα, τα οποία έχουν εκτεθεί σε τύπους ακτινοβολίας όπως η ιονισμένη ακτινοβολία, παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης εγκεφαλικών όγκων. Παραδείγματα ιονισμένης ακτινοβολίας αποτελούν η ακτινοθεραπεία για καρκίνο και η έκθεση σε ακτινοβολία μετά από έκρηξη ατομικής βόμβας
  • Πιο συνηθισμένες μορφές ακτινοβολίας, όπως ηλεκτρομαγνητικά πεδία από γραμμές ηλεκτρικού ρεύματος και ραδιοσυχνότητες από κινητά τηλέφωνα και φούρνους μικροκυμάτων, δεν έχει αποδειχθεί να αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης γλοιώματος. 
  • Οικογενειακό ιστορικό γλοιώματος: Είναι σπάνια η εμφάνιση σε οικογένειες. Οικογενειακό ιστορικό γλοιώματος διπλασιάζει όμως τον κίνδυνο εμφάνισης. Κάποια γονίδια έχουν δείξει μια ελαφρά συσχέτιση με γλοίωμα, χρειάζονται όμως περισσότερες έρευνες για να επιβεβαιωθεί η σχέση μεταξύ των γονιδιακών αυτών παραλλαγών και των όγκων εγκεφάλου.

Διάγνωση

Εάν υπάρχει η υποψία όγκου εγκεφάλου / γλοιώματος θα πρέπει να απευθυνθείτε σε ειδικό γιατρό: νευρολόγο ή νευροχειρουργό.

Ο γιατρός μπορεί να προτείνει μια σειρά εξετάσεων:

  • Νευρολογική εξέταση
  • Απεικονιστικές εξετάσεις: Η μαγνητική τομογραφία (MRI) εγκεφάλου χρησιμοποιείται πιο συχνά για τη διάγνωση όγκων εγκεφάλου. Σε πολλές περιπτώσεις είναι απαραίτητη η χορήγηση από τη φλεβα ενός χεριού, σκιαγραφικής ουσίας για την καλύτερη διαφοροποίηση των εγκεφαλικών ιστών. Μια σειρά από εξειδικευμένες τεχνικές MRI όπως η λειτουργική μαγνητική τομογραφία, μαγνητική τομογραφία αιμάτωσης/διάχυσης, μαγνητική φασματογραφία, μπορούν να βοηθήσουν στην αξιολόγηση του όγκου και στο πλάνο της θεραπείας. Άλλες εξετάσεις αποτελούν η αξονική τομογραφία (CT) εγκεφάλου και το PET.
  • Εξετάσεις για αποκλεισμό πρωτοπαθών εστιών.
  • Βιοψία

Θεραπεία

Η θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο, το μέγεθος, το βαθμό κακοήθειας και τη θέση του όγκου, καθώς και από την ηλικία, την γενική κατάσταση και τις προτιμήσεις του ασθενούς. Μπορεί να περιλαμβάνει:

  • Χειρουργική θεραπεία
  • Ακτινοθεραπεία
  • Χημειοθεραπεία
  • Στοχευμένη φαρμακευτική θεραπεία
Πλοήγηση
Επικοινωνία

Χρυσοστόμου Σμύρνης 21 & Τσιμισκή 94
54622 Θεσσαλονίκη
Ελλάδα

© 2019 | Zevgaridis.com. All rights reserved | created & developed by Anifactum Design Studio & UltraVintage